Isaäk - Esau - Jakob

Abraham trouwde opnieuw na Sara's dood. Dat heb ik nooit geweten. Maar, in tegenstelling tot het huidige kerkrecht, beschouwt hij zijn tweede vrouw niet als zijn vrouw, maar als een bijvrouw. Op die manier zorgt hij, dat Isaäk alles kan erven. Niet dat zijn andere kinderen niets krijgen: hij geeft ze geschenken en zorgt dan, dat ze bij Isaäk uit de buurt blijven.
Uiteindelijk komt er toch één zoon terug: Ismaël. Hij begraaft samen met Isaäk hun vader. Een geweldige scène.

Er wordt heel wat bekokstoofd in het deel van Genesis dat ik vanavond heb gelezen.
Isaäk haalt dezelfde truc met Rebekka uit als zijn vader vroeger deed met Sara: hij en zijn vrouw beweren, dat Rebekka zijn zus is.
Abimelech heeft het al eens eerder meegemaakt, toen hij Sara zo mooi vond. Daarom bespioneert hij Isaäk en Rebekka en ziet, dat ook dit stel een echtpaar is. Weer mis.
Rebekka overkomt hetzelfde als Sara: ze wordt aanvankelijk maar niet zwanger. En als ze dan zwanger wordt, krijgt ze een tweeling. Een tweeling die compleet van elkaar verschilt.
En net zoals God meer hield van Abel, de schaapherder, dan van Kaïn, de landbouwer, houdt Isaäk meer van Esau, de ruige jager dan van zijn vrouwelijk aandoende zoon Jakob.
Maar Rebekka houdt meer van Jakob. En waar Jakob in zijn eentje het eerstgeboorterecht aan Esau ontfutselt, helpt zijn moeder hem bij het laatste grote bedrog: hij doet alsof hij Esau is, en krijgt zo de vaderlijke zegen. Esau heeft het nakijken.

Maar ook Jakob wordt bedrogen: als hij zeven jaren heeft gewerkt voor Laban, zijn oom, denkt hij Rachel als echtgenote te krijgen. En ontdekt te laat, dat hij de oudste zus heeft gehuwd, de minder knappe Lea. En Rachel krijgt hij maar onder één voorwaarde: nog eens zeven jaar dienen. Hoewel hij, en dat heb ik vroeger nooit meegekregen, Rachel wel één week na het huwelijk met Lea tot echtgenote krijgt.

En dan heeft God ook zo zijn plannen.
Hij heeft medelijden met Lea, en zorgt dat zij wel zwanger wordt, en Rachel niet.
Maar het plan werkt niet: Jakob verwekt het ene kind na het andere, maar houdt niet van Lea.
Vervolgens zetten de twee zussen hun slavinnen tegen elkaar in: zowel die van Rachel als die van Lea krijgen twee zoons.
En Jakob laat het zich allemaal aanleunen. Hij heeft twee vrouwen en twee slavinnen die hem terwille zijn.

Niet alleen de mannen, maar ook de vrouwen intrigeren in dit deel heel wat af.

Sarai

Ik heb vandaag veel aantekeningen gemaakt. Vooral over de namenlijsten, die nogal verwarrend zijn (de ene keer worden de nakomelingen van de ene zoon genoemd, de andere die van de andere) en het tussen neus en lippen door (Genesis 10:25) bij het noemen van Péleg door melden 'want in zijn dagen werd de aarde verdeeld.' Heel interessant, en ik zou graag willen weten of die verdeling van de aarde later nog ergens terugkomt.

 Maar in Genesis 11-12 wordt ook het verhaal van Sarai verteld. Sarai, dochter van Haran, zus van Lot. Sarai die met haar oom Abram trouwt, de broer van haar vader Haran. Ze is een mooie vrouw, en haar echtgenoot weet, dat de Egyptenaren dat ook zullen zien. En zegt tegen haar, dat ze maar moet doen alsof ze zijn zus is. Dat gebeurt. En de Farao voelt zich gerechtigd haar als vrouw te nemen.

Daar vraag ik me heel wat bij af. Neemt de Farao haar tot vrouw, en heeft Abram daar niets over te zeggen? Of heeft hij nog wel aan haar zogenaamde broer, Abram dus, gevraagd of hij haar tot vrouw mag nemen? Lekkere jongen dan, die Abram. Of natuurlijk een heel bange jongen. Wat het geheel wat begrijpelijker maakt.

Wat natuurlijk het allermeeste opvalt is, dat Sarai in dit geheel niets te zeggen heeft. Eerst trouwt ze met een veel oudere man, Abram. Wie heeft dat geregeld? Haar opa? Haar vader Haran is al dood. Of haar broer Lot, die zo hoopt op betere voet te staan met zijn oom Abram?

Maar kennelijk geeft ze genoeg om Abram om te doen alsof ze zijn zus is. Of misschien is dit wel de beste mogelijkheid ooit nog bij haar volk terug te komen?
Het heeft allemaal een smerig luchtje. 'Een sjacheraar,' zei mijn vriend toen ik het hem vertelde, en zo is het maar net.

Ik weet het, de Bijbel is een verhaal over gewone mensen, ze doen alles wat God verboden heeft. Zo ook hier, want de Farao, relatief nog de meest onschuldige van het stel, wordt getroffen door rampen omdat hij de vrouw van Abram als vrouw genomen heeft. Je vraagt je af, hoe hij erachter gekomen is, dat Sarai de vrouw van Abram was. Wie heeft het hem verteld? Opvallend ook, dat de Farao kennelijk zo bevreesd is voor de God van Abram, dat hij hem alles mee laat nemen wat hij hem had geschonken toen hij Abram nog als de broer van Sarai zag.
En dat God het kennelijk Abram vergeeft dat hij dit alles veroorzaakt heeft, omdat hij tegen Sarai heeft gezegd, dat ze maar doen alsof ze zijn zus is. Het wordt niet eens genoemd!