Isaäk - Esau - Jakob

Abraham trouwde opnieuw na Sara's dood. Dat heb ik nooit geweten. Maar, in tegenstelling tot het huidige kerkrecht, beschouwt hij zijn tweede vrouw niet als zijn vrouw, maar als een bijvrouw. Op die manier zorgt hij, dat Isaäk alles kan erven. Niet dat zijn andere kinderen niets krijgen: hij geeft ze geschenken en zorgt dan, dat ze bij Isaäk uit de buurt blijven.
Uiteindelijk komt er toch één zoon terug: Ismaël. Hij begraaft samen met Isaäk hun vader. Een geweldige scène.

Er wordt heel wat bekokstoofd in het deel van Genesis dat ik vanavond heb gelezen.
Isaäk haalt dezelfde truc met Rebekka uit als zijn vader vroeger deed met Sara: hij en zijn vrouw beweren, dat Rebekka zijn zus is.
Abimelech heeft het al eens eerder meegemaakt, toen hij Sara zo mooi vond. Daarom bespioneert hij Isaäk en Rebekka en ziet, dat ook dit stel een echtpaar is. Weer mis.
Rebekka overkomt hetzelfde als Sara: ze wordt aanvankelijk maar niet zwanger. En als ze dan zwanger wordt, krijgt ze een tweeling. Een tweeling die compleet van elkaar verschilt.
En net zoals God meer hield van Abel, de schaapherder, dan van Kaïn, de landbouwer, houdt Isaäk meer van Esau, de ruige jager dan van zijn vrouwelijk aandoende zoon Jakob.
Maar Rebekka houdt meer van Jakob. En waar Jakob in zijn eentje het eerstgeboorterecht aan Esau ontfutselt, helpt zijn moeder hem bij het laatste grote bedrog: hij doet alsof hij Esau is, en krijgt zo de vaderlijke zegen. Esau heeft het nakijken.

Maar ook Jakob wordt bedrogen: als hij zeven jaren heeft gewerkt voor Laban, zijn oom, denkt hij Rachel als echtgenote te krijgen. En ontdekt te laat, dat hij de oudste zus heeft gehuwd, de minder knappe Lea. En Rachel krijgt hij maar onder één voorwaarde: nog eens zeven jaar dienen. Hoewel hij, en dat heb ik vroeger nooit meegekregen, Rachel wel één week na het huwelijk met Lea tot echtgenote krijgt.

En dan heeft God ook zo zijn plannen.
Hij heeft medelijden met Lea, en zorgt dat zij wel zwanger wordt, en Rachel niet.
Maar het plan werkt niet: Jakob verwekt het ene kind na het andere, maar houdt niet van Lea.
Vervolgens zetten de twee zussen hun slavinnen tegen elkaar in: zowel die van Rachel als die van Lea krijgen twee zoons.
En Jakob laat het zich allemaal aanleunen. Hij heeft twee vrouwen en twee slavinnen die hem terwille zijn.

Niet alleen de mannen, maar ook de vrouwen intrigeren in dit deel heel wat af.

Isaäk

Abraham houdt zoveel van God, dat hij zelfs bereid is de enige zoon die hij met zijn wettige vrouw heeft gekregen te offeren. (Genesis 22:1-19) In dit verhaal looft God hem daarvoor.
Ik heb een ander verhaal gelezen, wat me veel meer aanstaat: de Engel komt daarin naar Abraham en zegt tegen hem: hoe haal je het in je hoofd, dat God een mensenoffer zou willen? Zo is jouw God niet.
Een tegenstelling met de andere religies in de regio.
Wat ik ook zo mooi aan dit verhaal vind: Abraham wordt opgeroepen zelf na te denken. Als iemand zoveel van je vraagt, mag dat wel? Zelfs al is het je God?
Mooie vragen.
Ik vind het ook zo mooi, en zo hartverscheurend, dat Isaäk zo vol vertrouwen in zijn vader is. 'Waar is het lam als brandoffer?' Terwijl hij het 'lam' zal zijn. Dat naar de slachtbank wordt geleid.
Waar hebben we dat eerder gehoord??

Isaäk wordt ouder en zijn vader besluit dat hij een vrouw nodig heeft. En niet zo maar een vrouw. Nee, een vrouw uit zijn eigen volk. Dus wordt in Genesis 24 een knecht er op uit gestuurd om in zijn oude land een vrouw voor hem te zoeken. De knecht vindt die vrouw: de kleindochter van de broer van Abraham, een achternicht dus van Isaäk. Ze hoeft niet mee, dat heeft Abraham duidelijk gezegd: 'Indien echter die vrouw u niet wil volgen, zult gij van deze eed aan mij ontslagen zijn'. Fijn, zelfbeschikkingsrecht.
Hoewel...
Verderop in Genesis 24, 51, zeggen de broer en de vader van Rebekka: 'Zie, daar is Rebekka, neem haar en ga heen, opdat zij de vrouw wordt van de zoon van uw heer, zoals de Here gesproken heeft.'
Niets in te brengen dus, denk ik verslagen.
Maar gelukkig, als de knecht de volgende dag meteen naar huis wil, en de broer en moeder van Rebekka haar nog een paar dagen bij zich willen houden, besluiten ze zowaar het aan het meisje zelf te vragen. En zij wil meteen met de knecht mee.
Vraag blijft natuurlijk: wat stelt ze zich ervan voor? Nog meer mooie juwelen? Ontsnappen aan vader en broer, die altijd voor haar beslissen? De wens naar een gezin?
Kijk, dat staat er niet bij.

En dan, dan komt voor mij de mooiste zin uit Genesis 24: 'Zo vond Isaäk troost na de dood van zijn moeder.'
Ik moet er altijd weer van huilen.